Błogosławiona Karolina
Pokaż menu

24-11-2018

Nasze miejsce w Królestwie Chrystusowym

Rosyjski pisarz, Fiodor Dostojewski, w swojej twórczości podejmował problem dobra i zła w życiu człowieka i w dziejach ludzkości. Dla niego ideałem w tym względzie jest Chrystus. Pod koniec swego życia Dostojewski napisał książkę Bracia Karamazow. W tej książce, w pewnym jej fragmencie, tak sobie wyobraża nowe przyjście Chrystusa na świat.

Otóż po 1500 latach Chrystus znowu powraca na ziemię. Znajduje się w hiszpańskim mieście Sevilla, w okresie inkwizycyjnym. Jak wygląda ten pobyt? Zachowuje się podobnie jak kiedyś w Palestynie. Uzdrawia chorych, podnosi upadłych, pociesza zrozpaczonych, wskrzesza umarłych, naucza i zachęca do dobroci i do miłosierdzia. Ludzie witają Go z radością i entuzjazmem.

Ale władze się niepokoją. Nie można Go kontrolować. Może być niebezpieczny. Trzeba się Go pozbyć. Stwarzają jakiś pretekst i aresztują Go. Ludziom wmawiają, że jest szkodliwy, że wywrotowiec. A ludzie wierzą. Przy aresztowaniu nikt Go nie broni. Odbywa nową Drogę Krzyżową. Podobnie, jak kiedyś w Palestynie, umiera skazany!

Autor stwierdza, że ci sami ludzie, którzy dziś cieszą się z Jego cudów, którzy dziś doznają dobrodziejstw i pomocy, jutro własnymi rękami wydadzą Go przeciwnikom, poprowadzą na śmierć. Tak Chrystus idzie przez wieki. Dla jednych Jego męka i krzyż jest drogą do zbawienia, dla innych znakiem, któremu sprzeciwiać się będą.

Obyśmy w naszym życiu zawsze byli wierni Chrystusowi, naszemu Królowi. Prośmy o to gorąco słowami znanej pieśni:

 „O Chryste Królu, Władco świata,

* Twoimi zawsze chcemy być.

* W Tobie mieć Wodza, w Tobie Brata,

* Pod berłem Twoim wiecznie żyć.

* Króluj nad nami Boże nasz,

* Drogą świetlaną prowadź w przód.

* Wspieraj swą mocą, łaską darz.

* U wiekuistych przyjmij wrót”.

 

Fotoblog

Spacer wirtualny


Parafia


Dom w Wiśle

Kościół z lotu ptaka

Panorama

Siłownia

Grota solna